Grensoverschrijdend gedrag: signaal van een zwak systeem

Er zijn anonieme meldingen. Deze liegen er niet om. Je moet als leiding iets. De reflex is om te onderzoeken, is het waar, niet waar, hoe erg is het. Oftewel inzoomen op feitenonderzoek, analyse, schuldige(n) en slachtoffer(s). Tegelijkertijd geeft dit systeem middels de meldingen een krachtig signaal over het systeem zelf. Want stel één of meerdere personen vertoonde(n) gedrag waardoor ze collega’s kleiner maakten, onzeker maakten, buitensloten, waardoor werkte de normale ‘zelfregulering’ niet? Dat is zorgwekkender dan één of enkele personen die niet zien welk effect hun gedrag heeft op anderen.

– Waardoor gaven omstanders onbedoeld en onbewust door te zwijgen het signaal aan ‘dader’ en ‘mikpunt’ dat het gedrag normaal was (oftewel bij de norm van dit bedrijf hoort)?
– Wat maakte dat noch mikpunt, noch omstander(s), naar hun leidinggevende gingen met hun dilemma’s; “moet dit kunnen, ik kan er niet tegen, ik weet niet hoe te handelen, wat kan ik zelf doen, wat kan ik van jou verwachten etc.”. Wat zegt dat van de plek of het functioneren van de leidinggevende? Heeft deze wellicht te veel mensen onder zijn/haar hoede?
– Waardoor kwam het niet bij het werkoverleg naar voren, een groep is immers sterker dan een individu; hoe vitaal (veilig, helder, en verbonden) zijn de teams in deze organisatie?
– Wat maakte dat de leidinggevende de grensoverschrijder(s) niet begrensde? Als de leider het niet zag, zegt dat wellicht iets over diens plek (te veel mensen/taken) óf functioneren; hoe dramatisch is het als de meldingen als een slag bij donkere hemel zijn voor de rechtstreekse manager! Als je echt geen idee hebt wat er speelt bij je team(s) en mensen, tsja, verzaak je dan niet je belangrijkste taak als ‘hoeder’ van teams en mensen?
– En als de leidinggevende het wel wist, zag, waardoor trad deze dan niet op? Wellicht gebrek aan steun van de eigen leidinggevende, de directeur? Hoe onveilig en verzwakkend moet dat dan zijn voor ieder in dit bedrijf!

Naar al deze zaken zal gekeken moeten worden, anders is het wachten op de volgende melding; de grensoverschrijder(s) konden alleen maar zo ver gaan omdat het systeem al zwak was.

Ik heb het niet over schuld/onschuld. Ik heb het over onder ogen zien dat je breder hebt te kijken om de echte oorzaken te zien en aan te pakken, naast het feit dat je je natuurlijk ook op het concrete aanmeld-probleem en de direct betrokkenen zult moeten richten. En ik geef ook een waarschuwing; gesprekken met externen over ‘is het waar dat deze persoon of personen dit gedrag vertoonde(n) of niet’ kunnen onbedoeld de code bevestigen dat je over elkaar spreekt in plaats van met elkaar. Ook kunnen ze suggereren dat je alleen met een externe in vertrouwen kunt praten en het kan er voor zorgen dat de pijlen zich exclusief richten op de personen die het gedrag vertoonden in plaats van op de andere zwakke plekken in het systeem.