Systemische kijk

Een groep die met elkaar samenwerkt vormt een levend systeem. Dit systeem heeft een eigen identiteit, met eigen kenmerken en een eigen historie waarin leerervaringen opgeslagen liggen. Voorbeelden zijn organisaties, netwerken, projectteams, en afdelingen. Op het moment dat je in een systeem stapt, stapt als het ware dat systeem ook in jou. Je voelt aan wat je te doen en laten hebt om er bij te (mogen blijven) horen. Dit geldt voor individuen, maar ook voor nieuwe teams binnen een organisatie. Waar vaak de focus gelegd wordt op de individuen en hun eigenheid, zet de systemische benadering het zoeklicht op het systeem, omdat dat een sterke beïnvloeder is van het gedag van de ‘toevallige’ personen die op dat moment dat systeem bevolken. Een gezond, of vitaal systeem kun je vergelijken met een gezonde voedingsbodem; daarop groeit en bloeit veel meer dan op arme grond.

Enkele kenmerken van een vitaal systeem, dat zowel solide als vernieuwingsgericht is:

  • Een helder, toekomstbestendig bestaansrecht; waarvoor zijn wij? (Why)
  • Een logisch erbij-horen; elk ‘deel’ heeft een logische inbedding in een groter geheel
  • Een stevig en voedend  fundament: het verleden kent geen open wonden. Kennis vanuit het verleden werkt versterkend
  • Heldere posities; ieder kent en neemt zijn plek ten volle

Met als resultaat: constructieve uitwisseling binnen en tussen de diverse ‘delen’ en ‘de buitenwereld’.